Hvað gerir Forsetakóngur Íslands á morgun?

Ætli Stjórnmálaforsetinn okkar mæti snemma á kjörstað í fyrramálið?  Mun hann svo, baðaður ljósum erlendra fjölmiðla, kenna heimsbyggðinni hvernig alvöru lýðræðisþjóðin Ísland framkvæmir lýðræðislegar athafnir eins og að neyta atkvæðisréttar síns í þjóðaratkvæðagreiðslu?

Við Íslendingar vitum jú öll hversu algengar og hversdagslegar þjóðaratkvæðagreiðslur hafa verið í stjórnsýslunni hérlendis.  Ef ég man rétt gerist þetta allavega einu sinni, aðra eða þriðju hverja öld.  Hefðirnar í kringum þessar þjóðlegu, íslensku athafnir eru því orðnar býsna sterkar.  Það er skylda okkar að kenna vesælum, frumstæðum og barbarískum útlendingum hvernig fornfræg og fyrirmyndar lýðræðisþjóð ber sig að við slíkar athafnir.

Hver er betur til þess fallinn en hinn ástsæli þjóðhöfðingi vor, Herra Presidentus Islandicus Politicus?

 

 

Update:  Síðustu fregnir herma að Forsetakóngurinn hyggist fremja þjóðaratkvæðagjörning sinn í Álftanesskóla kl. 10:30 að morgni kjördags.  Þjóðin andar léttar.  Aðalgæjann má ekki vanta í stuðið.

-------------------------------------------------------------------------------------------

Ég stal þessari mynd af netinu.  Vonandi er ég ekki að brjóta höfundarréttarlög með því að nota hana hérna.

...og biðin eftir Hrunskýrslunni heldur áfram.

 

 

Samkvæmt íslenskum hefðum eru Hrunverjarnir látnir stjórna atburðarásinni.

Beðið eftir Hrunskýrslunni

 

 

Svo þegar Skýrslan opinberast loksins, fyrir barnabörnum okkar, verður ekki hægt að lesa hana fyrir táraflóði.

 

Þjóðaratkvæðagreiðslan

Sérðu eftir að hafa ekki kosið Ástþór Magnússon í embætti forseta Íslands?

1.  Já

2.  Nei

 

Gleðilega jólahátíð!

 

 

 

Hjónaerjur

Miðaldra hjón voru að vinna saman í garðinum.

Konan beygði sig yfir blómabeð og reytti arfa.  Maðurinn virti hana fyrir sér um stund og sagði síðan, "Elskan mín, þú ert að fitna.  Þú ert komin með hrikalega breiðan rass og mjaðmir.  Ég þori að veðja að þú ert orðin jafn breið og gasgrillið þarna."

Máli sínu til staðfestingar tók hann upp málband úr vasa sínum, mældi grillið og síðan breiddina á konunni.  "Jú, eins og mig grunaði, breiddin er næstum sú sama."

Konan reiddist þessu, rauk inn og skildi karlinn einan eftir úti við garðyrkjustörfin.  Hún yrti ekki á hann það sem eftir var dagsins.

Þegar þau voru háttuð uppi í rúmi um kvöldið, hjúfraði karlinn sig upp að konunni og sagði, "Hvað segirðu um að við fáum okkur einn fyrir svefninn, elskan?"

Konan snéri sér frá honum og virti hann ekki viðlits.

"Hvað er að?", spurði maðurinn.

Konan svaraði, "Þú heldur varla að ég fari að hita upp stóra grillið fyrir eina, vesæla og krumpaða pylsu?"

 

 

Viagra fyrir konur ;)

Var að vafra um á netinu og rakst á þetta eldheita fyrirbæri:

 

 

Kama Sutra myndi ekki sparka þessum fram úr rúminu sínu.

Úff, hvað það er allt í einu orðið heitt hérna...

 

Í sunnudagaskólanum

María litla var ekki iðnasti nemandinn í sunnudagaskólanum.  Venjulega sofnaði hún í kennslustundum.  Dag einn, þegar hún var sofandi, spurði presturinn hana, "Segðu mér, María, hver skapaði heiminn?" 

Þegar María svaraði ekki tók Óli, sem sat fyrir aftan hana, til sinna ráða - hann stakk hana í afturendann með títuprjóni.  "Guð minn almáttugur!" hrópaði María.  "Rétt svar," sagði presturinn og María fór aftur að sofa.

Er nokkuð var liðið á kennslustundina spurði presturinn Maríu aftur, "Hver er frelsari okkar og bjargvættur?"

María svaf vært og heyrði ekki spurninguna.  Óli kom aftur til aðstoðar og stakk hana með títuprjóninum.  "Jesús Kristur!" hrópaði María.  "Rétt hjá þér, mjög gott," sagði presturinn og María sofnaði aftur.

Stuttu síðar spurði presturinn Maríu í þriðja sinn, "Hvað sagði Eva við Adam eftir að hún hafði fætt sitt tuttugasta og þriðja barn?"

Eins og fyrr stakk Óli Maríu með títuprjóninum.  Í þetta sinn hoppaði María upp úr stólnum og öskraði, "Ef þú stingur honum í mig einu sinni enn þá brýt ég hann í tvennt!"

Presturinn féll í yfirlið.

 

 

Símtalið

Tölvukerfið í stóru fyrirtæki bilaði skyndilega utan reglubundins vinnutíma og því þurfti forstjóri fyrirtækisins nauðsynlega að ná tali af einum starfsmanna sinna.  Hann hringdi heim til hans og mjóróma barnsrödd svaraði og hvíslaði lágt í símtólið: "Halló."

"Er pabbi þinn heima?" spurði forstjórinn.

"Já," hvíslaði mjóróma röddin.

"Get ég fengið að tala við hann?"

"Nei," hvíslaði barnið.

"Er mamma þín þarna," spurði þá forstjórinn.

"Já."

"Get ég fengið að tala við hana?"

Barnsröddin hvíslaði aftur, "Nei."

Þar sem forstjórinn þurfti nauðsynlega að koma skilaboðum til starfsmannsins, spurði hann, "Er einhver annar þarna?"

"Já," hvíslaði barnið, "lögreglumaður."

Forstjórinn velti því fyrir sér hvaða erindi lögreglan ætti heima hjá starfsmanninum og spurði, "Get ég fengið að tala við lögregluþjóninn?"

"Nei, hann er upptekinn," hvíslaði barnið lágt.

"Upptekinn við hvað?"

"Að tala við pabba og mömmu og slökkviliðsstjórann" hvíslaði mjóróma röddin.

Forstjóranum var hætt að standa á sama og ekki batnaði það þegar hávaði sem virtist koma frá þyrlu heyrðist í gegnum símann, "Hvaða hávaði er þetta?"

"Þyrla," hvíslaði barnsröddin.

Hvað gengur eiginlega á þarna?!" spurði forstjórinn og var orðinn áhyggjufullur.

Barnsröddin, með auðheyrilegum spenningi og lotningu, hvíslaði, "Leitarsveitin var að lenda þyrlunni hérna fyrir utan."

Forstjóranum verulega brugðið og orðinn nokkuð óþolinmóður, "Að hverju eru þeir að leita?"

Með bældu flissi, hvíslaði barnsröddin, "Mér."

 

 

Ómótstæðileg krútt